منم که دیده به دیدار دوست کردم باز...

 

این روزهای خوب ادامه ،

باید آبستن بهترین ها باشن برای همه چیز ،چه آنها که در اندیشه شان تشویش فضای حاکم رو دارند

چه اونها که فکر می کنن تخت ها همیشه پابرجا مونده

چه اونهایی که دنیا را محل آرامش تصور کردند  ...

چه نگاهی که محتاج دست توست است که به سمت جیبت برود ...

و چه افراد معمولی که روزشان به امید تغییری در روند زندگی آغاز می کنند و شب نیز با اندیشه سپری کردن فرداها به پایان می رسه.

 

زود گذشت امروز ..از سر کار که برگشتم به فکر این بودم که به تمام کارهای عقب مونده سرو سامون بدم و البته هنوز همچنان مشغول فکر کردنم !

چقدر عذاب وقتی برق یا آب قطع بشه کل کارات می مونه :(

و همینطور اگر زندگیت رو بر یک مبنای خاص و وابسته به چند چیزه خاص قرار بدی اونوقت که وقتی یک مرتبه  چیزی سرجاش نیست متوجه میشی چه خلائی ایجاد شده و حتی حس می کنی خلاقیت هاتم از بین رفته و ناتوان نگاه می کنی بلکه سپری شدن زمان مشکلت رو حل می کنه ...ز

ندگی ماشینی و مکانیکی امروز به نظر من تنها آدم ها رو تنبلتر کرده و دور از تمام شور و شوق های ساده زندگی ... من گاهی خیلی دلم می خواست زندگیم بین سالهای ١٣٢٠ تا١٣۴٠ تعریف می شد و متعلق به همون دوره بودم ...

 

پی نوشت  :

چیزی شبیه خنده همیشه ته نگاهت موج می زنه ...چیزی که تو دایره دانستی هام براش نمی تونم برابری بیارم...

نمی دونم شاید اونهایی که به خدا نزدیک ترن همیشه آرامش و با خودشون به همراه دارن...

تو یکی از اون هدیه هایی هستی که برای همه عمرت می شه از خدا بگیری...

بهانه ام برای نوشتن پی نوشت اختصاصیت نزدیک شدن به سالگرد دوستیمون بود :) گرچه نوشته ها هیچوقت برای من نتونست عمق حسی و نشون بده...

برای خودم  مبارک و خجسته ...و برای تو لحظه هایت سرشار از سلامتی و آرامش./.

 

 

 

 

 

/ 3 نظر / 13 بازدید
مسیح

پی نوشتت جالب بود. . !! به نظرم اینجا اومدی از یکی از اصول روانشناسی منطقی فطرت گونه استفاده کنی. . . تلقین حس خوب خنده های پشت پرده با شخصیتی خاص که نادر هستن.. تشویق به نزدیکی به خدا و ثمراتش . .!! و این یادی از سالگرد دوستیت با اون شخص خیلی این وسط جالبه.. و آرزویی آشنا . . .

مسعود

نظرم این بوده پست های شخصی فقط آدم و گیج تر می کنن ...

همون دوست

آدمها درگیری های زیادی دارن ... کار ... زندگی ... تفریح ... فکر... پول و ... هر کسی دنبال یک راه فرار ازین مشغله ها و درگیری می گرده و هر کسی هم دنبال یک راه حل ... منم به همین شکل . اما راههای زیادی برای جدایی ازین مسائل هست . داشتن دوست خوب . همدل . همراه خیلی به ادامه حیات (من) کمک میکنه . یادته اووووووووووون زمانی که دوست شدیم چه شرایطی داشتم ؟؟؟ فکر کن ... هی یادش بخیر ... الانم هیچی فرقی نکرده هنوزم بهترین دوستی برا من ... خیلی وقته فرصت نشده گپ و گفتی داشته باشیم ... منتظرم رووزهای قدیم هستم که دوباره تکرار بشه ...