دنیای مجازی وبلاگ ها

 

 

یک اتفاق باعث شد که چندین پست اول رو دوباره مرور کنم..ساده نوشتن ها رو و روندی که طی کرد تا به این بی حالی و حسی در نوشتن رسید.

چیزی که این وسط روشنه اینه که ننوشتن باعث بد نوشتن می شود و این در نوشته های من کاملا آشکار، خوب گاهی سوژه هست اما حوصله نیست و بر عکس این دو انگار سر جنگ دارند با هم .

خیلی از دوستانم در سال های نه چندان دور که گاهی ردی از خودشون قسمت نظرات باقی می گذاشتند رفتن و مدتهاست که این پیوند مجازی از بین رفته .دلم یکباره برای همه شان تنگ شد...چه چیزی است این خاطره به یکباره به آشوبت می کشاند و بعد سرد میشوی انگار!دلم تمام سر زدن های آن موقع را طلب می کند ...تمام دغدغه ای که واسه خوندن و نوشتن نظر در  وبلاگ ها داشتم..سال های دوری نیست اما ما خیلی دور شدیم از همه چیز...من اون سادگی و دوست داشتم ...

کاش برای یکبار هم که شده همه اون آدمها بر می گشتند و در یک روز خاص تصمیم می گرفتن بنویسن حتی خطی کوتاه ...همه اون آدمها که دیگر نیستن ...همه او وبلاگ ها که پاک شدن...همه اون لحظه های بر می گشت.

 

 

 

/ 4 نظر / 14 بازدید
سروش

"ننوشتن باعث بد نوشتن می شود" جمله ی قشنگ و بامعناییه این نوشته ی شما هم قشنگ بود، هم در نوشتنش کمی حوصله خرج شده بود بابا حالا شما بعد از این همه مدت یه حوصله ای عنایت کردین، یه کم سرحال شدین، مطلب تراواندین از ذهن مبارک، چه گله ای میفرمایین از دوستان در خود فرورفته!!!

دلتنگی های مرد غریب

یه یر به اینجا بزن دوباره شروع کردم

لیون

مینویسم که بدونی فراموش نشدی